Watersnood Aflevering: 34 dd. 16 aug 2014 versie: 1.1  BOMEN MET BERT DE VERHALEN
Precies   zestig   jaar   na   de   ramp   van   1953   zit   ik   hoog   en   droog   in   Enschede   terug   te   denken   aan het   weekend   van   de   Ramp.   Ik   heb   enkele   foto’s   op   Facebook   gezet,   die   ik   opgeduikeld   heb   uit mijn   archief.   Voor   mij   zijn   ze   bekend.   Als   ik   ga   zoeken   in   de   beeldbank   van   het   archief   van Dordrecht,   kom   ik   tot   mijn   verbazing   er   veel   meer   tegen.   In   die   zestig   jaar   heb   ik   ze   nooit afgebeeld   gezien.   In   geen   enkel   boek!   Een   selecte   groep   blijkt   tien   jaar   geleden   verschenen   zijn in   het   boek   ”Aan   de   rand   van   de   Ramp”.   Maar   zelfs   in   mijn   watersnoodbijbel   (dat   is   een   boek van      25x35   cm   en   5,5   cm   dik)   zie   ik   slechts   een   beperkt   aantal   foto’s.   In   de   geschiedenisboeken van   Dordrecht,   de   drie   delen,   wordt   er   geen   woord   aan   de   Ramp   gewijd.   Laat   staan   dat   er   een plaatje   bij   gezet   is.   Vreemd.   Dit   ter   inleiding.   Want   in   familiegeschiedenis   hoort   zeker   aandacht besteed   te   worden   aan   die   Watersnood.   Het   is   onverbrekelijk   verbonden   aan   mijn   jeugd.   Water, eb en vloed, Dordrecht, je zegt het in één adem.
In     de     geschiedenisboeken     is     aandacht besteed   aan   de   strijd   tegen   het   water.   En Dordrecht   en   het   Eiland   horen   daarbij.   De beschrijvingen    van    de    St    Elisabethvloed (1421)   gaan   over   het   wegspoelen   van   vele vele   dorpen   in   die   Grote   Waard.   Op   naast - staand   kaartje   is   de   situatie   van   vóór   1421 vastgelegd.       Er       zijn       geen       kaarten overgeleverd     uit     die     tijd.     Dit     is     een reconstructie.        Enkele    namen    komen    ons bekend    voor,    b.v.        Dubbeldam.    Het    zal verzwolgen   worden   en   vanaf   1600   pas   weer opgebouwd   worden,   zij   het   op   een   andere plek.   In    de    600    jaar    daarna    zal    het    land    weer teruggewonnen     worden.     Kijk     maar     naar onderstaande   kaart.   In   1560   tekent      Pieter Sluyter    deze    kaart.    Hij    brengt    perfect    in beeld    dat    Dordrecht    nog    net    niet    koppie onder   is   gegaan.   In   de   gorsachtige   gebieden een   klein   heuveltje   bevat   een   huis:   Het   Huis te   Dubbel dam.   Dat   heeft   ongeveer   gelegen in     de     buurt     van     de     begraafplaats     van Dordrecht.
Dordrecht    is    op    een    strookje    land    blijven bestaan.   Op   het   dan   nog   moerassig   gebied daarnaast   zal   in   de   latere   jaren   Dubbeldam (weer)     verrijzen.     De     rest     is     een     soort binnenzee.   Let   wel   even   op   de   zalmsteken: gevlochten   muurtjes   van   rijshout,   die   de   vis naar    de    zijkant    liet    zwemmen,    recht    de fuiken    in!    Het    zal    niet    al    te    diep    zijn geweest. 60    jaar    later    zullen    de    eerste    voorouders van   ons   (Van   Gent)   zich   daar   vestigen.   Het gebied   wordt   ingepolderd   en   er   is   werk.   In 1630   komt   er   zelfs   een   kerk.   Langzaam   zal Dubbeldam   groeien,   polder   voor   polder.   Dat gaat   niet   vanzelf.   De   dijken   breken   zo   nu   en dan    weer    door,    maar    men    houdt    vol.    En langzaam krijgt men het land weer terug.